|
|
|
Jeżeli nie poezja..... Jeżeli nie poezja, to co może ocalić dziś wrażliwość człowieka, a także pamięć o człowieku. Dziś, na "pustyni życia", co stanie się "oazą" dla szukającego spokoju i wyciszenia w zgiełku pędzących i prześcigających się nowych technologii. Jaka przyszłość czeka na człowieka z błękitnym odbiciem komputerowego ekranu na twarzy. Wreszcie, kto zwycięży w pogoni za doskonałością myśli - człowiek czy maszyna? I jak, w obliczu tego, nazwiemy fenomen, który nagle się objawia przebłyskiem myśli doskonałej w poetyckim natchnieniu? Nie mamy monopolu na mądrość, ale faktem jest, że bodaj najwięcej prawdy i odkrywczych myśli ukrytych jest właśnie w poezji, dlatego ma ona moc i nie przestaje człowieka poruszać i zadziwiać. Znajduje swoich zwolenników nawet dzisiaj, co więcej znajduje i tych, którzy oddają się jej rzemiosłu bez reszty i piszą dobre wiersze.
Agnieszka Osiecka zadziwiła świat pomysłem na dobrą poezję śpiewaną, wśliznęła się ze swoimi tekstami w świat radia, estrady i teatru z pozytywnym skutkiem. Jej piosenek słuchała i nadal słucha cała Polska, zyskały one miano "złotych przebojów", a ich wykonawcy zdobyli ogromną popularność oraz nagrody i wyróżnienia na prestiżowych festiwalach piosenki polskiej w Opolu czy Sopocie. Teksty Agnieszki Osieckiej pełne są życiowego doświadczenia i przenikliwości w ocenach relacji międzyludzkich, szczególnie damsko-męskich, ale ( i chyba na szczęście) nie tylko.Wiele w twórczości Agnieszki Osieckiej delikatności, kobiecej subtelności i taktu łączących się w jedną całość z wrażliwością i mądrością. Ostatnie dni życia spędziła na Wybrzeżu, tworząc songi. Zmarła 7 marca 1997 roku w Warszawie. Została pośmiertnie odznaczona przez Prezydenta RP
Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu
Odrodzenia Polski za wybitną twórczość literacką. Zdjęcie Agnieszki Osieckiej pochodzi ze strony <http://free.art.pl/osiecka/index2.html> (05-03-01) |
|
|
Przepięknym
współczesnym dorobkiem poetyckim dysponuje Agnieszka Osiecka, osoba
znana i ceniona w polskim życiu kulturalnym i literackim. Pisarka,
poetka, tekściarka. Urodziła się 9 października 1936 roku w Warszawie;
studiowała na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego oraz na
Wydziale Reżyserii Filmowej PWST i F w Łodzi. Córka pianisty i
kompozytora Wiktora Osieckiego. Stworzyła około 2000 tekstów piosenek,
tekstów znanych i tak popularnych jak: "Małgośka" i "Niech żyje Bal" w
wykonaniu M. Rodowicz; "Grajmy Panu" w wykonaniu A. Szalapak; "Nie
żałuję" w wykonaniu E. Geppert i "Okularnicy" w wykonaniu S.
Przybylskiej. Oprócz bogatego zbioru tekstów śpiewanych w dorobku
Osieckiej znajdziemy również tomiki poezji: "Śpiewające piaski",
"Opisanie szopki", "Imionnik z kwiatem" (1979, 1999), "Wada serca"
(1981), "Sentymenty" (1996, 2001), "Za chwilę" (2001); a także formy
prozatorskie: "Zabiłam ptaka w locie" (1970), "Szpetni
czterdziestoletni" (1985), "Czarna wiewiórka" (1989), "Rozmowy w tańcu"
(1992 - 93), "Na początku był negatyw" (1996), "Zabawy poufne" (2002).
Tworzyła sztuki teatralne i musicale takie jak: "Niech no tylko zakwitną
jabłonie" (1964), "Apetyt na czereśnie" (1969), a także teksty piosenek
do tak popularnych filmów jak: "Prawo i pięść", "Czterej pancerni i
pies", "Gangsterzy i filantropi" oraz "Małżeństwo z rozsądku". Jest
autorką tekstów piosenek do motywów przewodnich filmów "Noce i dnie"
oraz "Jan Serce"; tekstów piosenek dla kabaretów: "Piwnica Pod
Baranami", "Pod Egidą" i "Kabareciku Olgi Lipińskiej".
