Z inicjatywy Towarzystwa Chopinowskiego  w dniu  27 marca 2004, odbędzie się konkurs na temat życia i twórczości Fryderyka Chopina dla dzieci i młodzieży. Konkurs odbędzie się przy współpracy Polskiej Sobotniej Szkoły, lecz udział w nim jest otwarty. Zapraszamy wszystkie dzieci i młodzież w wieku 5-14 lat. Konkurs odbędzie sie w trzech grupach wiekowych, (5-7 lat, 8-10 lat, 11-14 lat), po polsku i po angielsku. Zainteresowanych prosimy o kontakt z Towarzystwem Chopinowskim w Atlancie (770-663-0620, chopinsociety@mindspring.com) lub Polską Sobotnią Szkołą (olszok@hotmail.com). Zgłoszenia przyjmujemy do 1 marca. Na zwycięzców czekają ciekawe nagrody. Zachęcamy wszystkich młodych ludzi do udziału w konkursie i do wsłuchiwania się w piękno kompozycji Chopina przy każdej z nadarzających się okazji.

Dorota Lato
Prezydent, Chopin Society of Atlanta

Gdyby ktoś zapytał: “Kto jest najpopularniejszym polskim kompozytorem?” - przypuszczam, że  wiekszość Polaków bez namysłu odpowiedziałaby: Fryderyk Chopin. Wiele bowiem sprawia, że Chopin na takie miano zasługuje. Romantyczna delikatność, oryginalność i doskonałość warsztatowa twórczości Chopina została przyjęta z zachwytem przez jemu współczesnych, nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. I kiedy burzliwy okres powstańczych zrywów niepodległościowych zmusił Chopina do opuszczenia ojczyzny, nuta polskości zawsze wiernie towarzyszyła jego twórczości. Piękno muzyki Chopina podziwiało wielu literatów XIX wieku – między innymi Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Bogdan Zaleski, Stefan Witwicki i inni. Jeden z wielkich poetów romantycznych - C.K.Norwid, oddał hołd wspaniałemu polskiemu kompozytorowi w wierszu “Fortepian Chopina”, tak pisząc o jego muzyce:

I ja dzisiaj, będąc z dala od rodzinnych stron, doświadczyłam tego, co może zdziałać muzyka Chopina (czego może doświadczyć zwłaszcza  człowiek  tęskniący za ojczyzną, polskim krajobrazem, sielską przeszłością dzieciństwa) – prawdziwego, sięgającego do głębi duszy wzruszenia. Stało się to bardzo niespodziewanie, kiedy jechałam samochodem ulicami Atlanty. Słuchając radia, wybrałam radiostację z muzyką poważną i długo nie czekałam na moją chwilę wzruszenia. Śmiało, lecz z niebywałą delikatnością zabrzmiały dźwięki kompozycji, które najlepiej obrazują mazowieckie wierzby, tak naturalnie nostalgiczne, wyprostowane i pełne dumy. Tak nagle, zupełnie niespodziewanie do głębokiej zadumy zroszonej ciepłą łzą, skłoniła mnie muzyka Chopina - muzyka jego “alabastrowych, białych dłoni”, “genialnego umysłu” i “najwrażliwszej polskiej duszy”. To fenomenalne przeżycie na zawsze pozostanie w mojej pamięci i w moim sercu.

Beata Olszok
nauczyciel języka polskiego w Polskiej Sobotniej Szkole

(03-12-15)