|
Ruth
Ślenczyńska obchodzi 75-lecie koncertowania Ruth Ślenczyńska słusznie zasłużyła sobie na miano "żyjącej legendy" - już mając trzy lata przyswoiła sobie podstawy harmonii i teorii muzycznej nucąc melodie z utworów Betowena, Bacha i Mozarta. Pobierając nauki od swojego ojca będącego skrzypkiem wystąpiła w pierwszym publicznym koncercie mając cztery lata. Rok póżniej Ruth wystąpiła w Teatrze "Columbia" Erlangera w San Francisco. Będąc na stypendium z Instytutu Curtisa studiowała pod kierunkiem Józefa Hofmanna i Izabeli Vengerowej. Kolejne stypendium pozwoliło jej razem z rodzicami odbyć podróż do Berlina i Paryża, gdzie studiowała pod kierunkiem Egona Petri, Artura Schnabela, Alfreda Cortota i Siergieja Rachmaninowa. W Nowym Jorku Ruth debiutowała mając lat 8, po czym recenzent New York Times'a napisal, że było to "elektryzująze przeżycie". Mając lat 9 zastąpiła chorego Ignacego Paderewskiego w odwołanym tourne i w ten sposób historia o niej rozeszła się w pięciuset amerykańskich gazetach. Koncertowała w Białym Domu i otrzymała trybiut kwiatowy od belgijskiej Królowej Astrid, rumuńskiej Królowej Marii i duńskiego Króla Chrystiana X. Po wybuchu II wojny światowej rodzice powrócili razem z Ruth do rodzinnego domu w Kalifornii. Ruth wyraziła swój ostry sprzeciw przeciwko tyranistycznemu traktowaniu przez ojca i odmówiła grania na fortepianie do czasu, aż odbędzie się to na jej własnych warunkach. Następnym wydarzeniem było uzyskanie stanowiska profesora w Our Lady of Mercy Colledge. Występ Ruth na Carmel Bach Festival zaowocowal współpracą z Arturem Fiedlerem i orkiestrą Boston Pops, z którą przez 3 lata brała udział w turnee. W 1956 roku Ralf Edwards uhonorował Ruth w programie pod tytułem "Takie jest twoje życie". Sylwetka Ruth, wyrzeźbiona przez Malvinę Hoffman została użyta na medalu Nagrody Kimbera przyznawanej za osiągnięcia w muzyce instrumentalnej. W 1957 roku Ruth ujawniła historię swojego życia w książce "Zabronione dzieciństwo". W 1958 roku celebowała srebrny jubileusz w Town Hall w Nowym Jorku. W tym samym roku dała koncerty w 56 miastach w 20 stanach Ameryki występując z sześcioma czołowymi orkiestrami. Druga książka Ruth zatytułowana "Muzyka w twoim zasięgu, poradnik dla artystów i amatorów grających na fortepianie" została opublikowana przez Doubleday, po czym przetłumaczona na wiele języków i jest nadal dostępna z DaCapo Press. W 1967 roku Ruth wyszła za mąż za dr. Jamesa Kerr, profesora nauk politycznych. Ruth powróciła do Town Hall w 1984 roku by celebrować 50 lat występów pianistycznych. W następnych latach odbyła turnee po Korei, Sinagapurze, Tailandii, Tajwanie, Malazjii, Chinach i Nowej Zelandii. Gdy mąż Ruth umierał w 2000 roku, ona będąc przez długi czas przy nim pisała artykuły do pism "Klavier", "Keyboard" i "Piano Quarterly". Ruth rozważała już zakończenie koncertów dla publiczności i nauczania na Unwersytecie Southern Illinois, lecz w związku z dwoma głównymi nagrodami zdobytymi przez jej studentów zaoferowano jej następne pozycje: gościnnego profesora na uniwesytecie w Taipei oraz doradztwa dla studentów biorących udział w międzynarodowych konkursach. Drobnej postury Ruth Ślenczyńska, która ma jedynie ok. 146 cm wzrostu i 44 kg wagi mieszka obecnie w Nowym Jorku i kontynuuje nauczanie uzdolnionych studentów z całego świata. Recital Ruth Ślenczyńskiej odbędzie się w Atlancie 8 maja 2004 roku. Program i adres miejsca konceru zamieszczono poniżej. Bilety na koncert w cenie $35 ($25 dla emerytów i studentów) lub na master class w cenie $15 można uzyskać przed koncertem wysyłając czek na adres: Helen
Lee
|
|
|
(04-04-20) |